دمشق-العاصمة نيوز
\n\nعلى مدى عقود، احتكر النظام السابق أسماء المؤسسات العامة في سوريا، فألصق بها اسم الحاكم وعائلته في مختلف القطاعات، وكأنها ملكية خاصة وليست ممتلكات عامة للشعب.
\n\nهذا النهج الذي حوّل المرافق الوطنية العامة إلى أدوات لسلطة الفرد وامتداد لسطوته، بدأ يتغير اليوم مع خطوات سوريا الجديدة لإعادة هذه المؤسسات إلى هويتها الطبيعية وإلى أصحابها الحقيقيين؛ السوريين جميعاً.
\n\nمن أبرز هذه الخطوات، إعادة تسمية عدد من المراكز الثقافية الكبرى بأسماء تليق بمكانتها، وبما يعيد الاعتبار لدورها الوطني والحضاري.
\n\nقال مدير عام المكتبة الوطنية بدمشق، سعيد حجازي، في تصريح لـ العاصمة نيوز: إن المكتبة التي افتُتحت عام 1984 كانت تختلف عن معظم المكتبات الوطنية في العالم، إذ فقدت منذ اللحظة الأولى ملكيتها للشعب والوطن وتحولت إلى ملكية خاصة للأسد الأب الذي كان حكمه يهيمن على البلاد آنذاك. وأضاف أن المكتبة دُمغت باسمه ووُضع تمثاله فيها، وأحيطت بالأسوار وعناصر الأمن، فأصبحت في وعي السوريين جزءاً من المنظومة الأمنية للنظام الاستبدادي، وكثيرون ممن مرّوا أمام صرح المكتبة الضخم لم يجرؤوا على التوقف قربه خشية الملاحقة.
\n\n![](\"uploads/news/f27e5a4a044eac383eecc7f94833ae218306b407.jpg\")
وأوضح حجازي أن الباحثين والأكاديميين الذين كانوا يرتادون المكتبة بشكل دائم كانوا يخضعون لتحقيقات أمنية تبدأ بأسئلة عن معلوماتهم الشخصية، وسبب الزيارة، ونوعية الكتب المطلوبة، بل كان طلب أي كتاب قد يثير الشكوك الأمنية، وكفيلاً بتعرض صاحبه للاعتقال أو الاختفاء في أقبية المخابرات، وهو واقع استمر في عهد الأسد الابن.
\nوحول واقع المكتبة بعد تحرير سوريا، قال حجازي: بعد خلاص سوريا من طغيان النظام، بدأ الزوار يتوافدون إلى المكتبة لاستكشافها، وأكد بعضهم أنهم كانوا يظنونها فرعاً أمنياً. وأوضح أن تغيير اسم المكتبة كان ضرورة وطنية، فتمت إزالة اسم الطاغية واعتماد اسم \"المكتبة الوطنية\" الذي يعكس ملكيتها للشعب.
\n\nوأشار حجازي إلى أن المكتبة تضم خزينة علمية وثقافية تدعم البحث الوطني، وهي مفتوحة أمام كل مواطن سوري للاستفادة من مقتنياتها والمشاركة في أي إضافة فكرية أو ثقافية، وهي بيت للسوريين جميعاً من مختلف الأعمار والطبقات والمستويات العلمية، وليست حكراً على الأكاديميين، بل مكان يلتقي فيه المواطنون ليتعلموا ويتفاعلوا عبر فعاليات متنوعة.
\n\nتُشكّل المكتبات الوطنية حول العالم صلة وصل ثقافية وعلمية بين الشعوب، ومن هذه المكتبة تنطلق سوريا علمياً وثقافياً نحو العالم، وفق وصف حجازي.
\n\nاعتبر مدير عام دار الأوبرا بدمشق ميساك باغبودريان، أن إطلاق أسماء أشخاص أو عائلات تعمل أو تحكم في السياسة على المؤسسات والممتلكات العامة الثقافية هو انتهاك لحقوق الشعب ومخالف للأعراف الدولية.
\n\n![](\"uploads/news/80740b37ae1b913198b293754d50b24793531d3e.jpg\")
وأوضح أن إعادة تسمية \"دار الأوبرا بدمشق\" باسمها الطبيعي أعادت هوية المكان لمجتمعه، فالمؤسسات الثقافية العامة مملوكة للشعب لأنها ممولة من أمواله، معتبراً أن إطلاق اسم أي شخصية سياسية عليها يشكّل مصادرة لحقوقها، فهي مرافق تابعة للدولة لا لمرحلة أو لشخص محدد.
\nاستذكر باغبودريان أنه خلال دراسته في المعهد العالي للموسيقى، كان مشروع المبنى يحمل اسم \"المسرح القومي\" قبل أن يُحوّل إلى ما فرضه النظام السابق بـ \"دار الأسد للثقافة والفنون\" عام 2004، ولفت إلى أن سياسة النظام السابق، بعنجهيته وتجاهله التاريخ الثقافي السوري، ساهمت في طمس هوية المكان كدار للأوبرا وإرباك التعريف به دولياً، في حين أن اسم \"دار الأوبرا\" هو المعروف عالمياً لمثل هذه المؤسسات.
\n\nوأضاف باغبودريان: \"في دول كثيرة تُسمّى دور الأوبرا بأسماء مؤلفين أو فنانين تكريماً لإبداعهم، مثل أوبرا فيردي، بينما إطلاق اسم عائلة حاكمة عليها يعكس نمطاً من أنماط الحكم الدكتاتوري عبر التاريخ\".
\n\nوحول أثر إزالة الاسم السابق، أوضح باغبودريان أن الخطوة تعني عودة المكان لأهله واستعادة الهوية الأساسية لدار الأوبرا وما تحمله من دلالة على مستوى العروض المقدمة على خشبتها، وأشار إلى أن ذلك يعزز المسؤولية في الحفاظ على المكان وعلى كوادره ومستوى إنتاجه الفني.
\n\nكما أن عودة التسمية الأصلية تعزّز الحضور الدولي للدار، وفق باغبودريان، إذ أصبحت \"أوبرا دمشق\" مماثلة لدور الأوبرا في المدن العالمية الكبرى، معرباً عن أمله في أن يكون لكل مدينة سورية دار أوبرا أو مسرح يقدّم الفنون بتقنيات لائقة تلبي تطلعات الجمهور.
\n\nبعد سقوط النظام السابق وانتصار الثورة السورية، شهدت المؤسسات الصحية الرسمية في مختلف المحافظات السورية تغييرات واسعة في أسمائها، في إطار إزالة الأسماء المرتبطة بالنظام السابق ورموزه واستبدالها بأسماء وطنية تعكس موقع المؤسسة ووظيفتها.
\n\nوشملت هذه التغييرات المستشفيات الجامعية والوطنية في دمشق، مثل الهيئة العامة لمشفى الأسد الجامعي التي أصبحت \"المستشفى الوطني الجامعي\"، ومستشفى جامعة البعث الذي أصبح \"مستشفى حمص الجامعي\"، إضافة إلى المستشفيات في كل المحافظات التي كانت تحمل أسماء مرتبطة بالنظام السابق مثل مستشفيات باسل الأسد ومشتقاتها في القرداحة والسخنة والقريتين وتلكلخ، وفي دمشق وحلب واللاذقية، وفي حماة وطرطوس ودير الزور، جميعها عادت لتسميتها الطبيعية والوطنية المرتبطة باسم المحافظة التي توجد فيها، بالإضافة إلى مشفى ممدوح أباظة الذي أصبح مستشفى \"الجولان الوطني\"، لتصبح الأسماء الجديدة أكثر وطنية وتعكس وظائف ومواقع هذه المؤسسات الصحية.
\n\nإعادة تسمية المؤسسات العامة في سوريا تمثّل إعادة الاعتبار للهوية الوطنية وحقوق المواطنين في ملكية مرافقهم العامة، وخطوة إزالة أسماء النظام السابق ليست مجرد تغيير شكلي، بل استعادة للوظيفة الحقيقية لهذه المؤسسات، وإعادة فتحها لجميع السوريين دون قيود أو رمزية استبدادية. فالأسماء الجديدة تعكس الانتماء الوطني، وتضع هذه المؤسسات في مكانها الطبيعي كمنصات وحواضن للإبداع والمعرفة والخدمة العامة. هذه المرافق ليست ملكاً لشخص أو عائلة، بل ملك لكل السوريين، فهم من يحرسون هويتهم ومستقبلهم.
" , "tags": [ "سوريا", "المؤسسات العامة", "استعادة الهوية", "المكتبة الوطنية", "دار الأوبرا", "المستشفيات", "السياسة", "الثورة السورية" ] }, "en": { "title": "Restoring Public Institutions in Syria: From Symbols of Tyranny to People's Ownership", "content": "Damascus - Al-Asima News
\n\nFor decades, the former regime monopolized the names of public institutions in Syria, attaching the ruler's and his family's names to various sectors, as if they were private property rather than public assets belonging to the people.
\n\nThis approach, which transformed national public facilities into tools of individual power and extensions of his dominance, is now changing with Syria's new steps to restore these institutions to their natural identity and their true owners: all Syrians.
\n\nOne of the most prominent steps was renaming several major cultural centers with names befitting their stature and restoring their national and civilizational role.
\n\nThe Director General of the National Library in Damascus, Saeed Hijazi, told Al-Asima News that the library, opened in 1984, was unlike most national libraries worldwide; from the outset, it lost its ownership to the people and nation and became private property of Hafez al-Assad, whose rule dominated the country at the time. He added that the library was stamped with his name, his statue was placed inside, surrounded by fences and security personnel, becoming perceived by Syrians as part of the security apparatus of the authoritarian regime. Many who passed by the massive library building did not dare to stop near it for fear of persecution.
\n\nHijazi explained that researchers and academics who frequented the library were subjected to security interrogations starting with questions about their personal information, the reason for the visit, and the types of books requested. Even requesting any book could raise security suspicions, potentially leading to arrest or disappearance in intelligence detention centers, a reality that persisted during the rule of Bashar al-Assad.
\nRegarding the library's status after Syria's liberation, Hijazi said that after freeing Syria from the regime's tyranny, visitors began coming to the library to explore it, with some confirming they had thought it was a security branch. He emphasized that changing the library's name was a national necessity; the tyrant's name was removed and replaced with \"The National Library,\" reflecting its ownership by the people.
\n\nHijazi pointed out that the library holds a scientific and cultural treasury supporting national research and is open to every Syrian citizen to benefit from its collections and contribute intellectually or culturally. It is a home for all Syrians of different ages, classes, and educational levels, not limited to academics but a place where citizens meet to learn and engage through various activities.
\n\nNational libraries worldwide form a cultural and scientific link between peoples, and from this library, Syria advances scientifically and culturally to the world, according to Hijazi.
\n\nThe Director General of the Damascus Opera House, Misak Baghdoudarian, considered that naming public cultural institutions and properties after individuals or families involved in politics is a violation of the people's rights and contrary to international norms.
\n\nHe explained that renaming the \"Damascus Opera House\" to its original name restored the place's identity to its community. Public cultural institutions belong to the people as they are funded by their money. Naming them after any political figure constitutes a confiscation of their rights, as these are state facilities, not tied to a specific era or person.
\nBaghdoudarian recalled that during his studies at the Higher Institute of Music, the building project was called the \"National Theater\" before it was renamed by the former regime as \"Al-Assad House for Culture and Arts\" in 2004. He noted that the former regime's arrogance and disregard for Syrian cultural history contributed to erasing the place's identity as an opera house and confusing its international recognition, while \"Opera House\" is the globally recognized term for such institutions.
\n\nHe added: \"In many countries, opera houses are named after composers or artists in honor of their creativity, such as Verdi Opera, while naming it after a ruling family reflects a pattern of dictatorial governance throughout history.\"
\n\nRegarding the effect of removing the previous name, Baghdoudarian explained that the step means the place returns to its people and the opera house's fundamental identity is restored, reflecting the quality of performances presented on its stage. This also enhances responsibility in preserving the venue, its staff, and its artistic output.
\n\nReturning to the original name also strengthens the opera house's international presence, according to Baghdoudarian, as \"Damascus Opera\" now aligns with opera houses in major global cities. He expressed hope that every Syrian city would have an opera house or theater offering arts with appropriate technologies to meet audience aspirations.
\n\nFollowing the fall of the former regime and the victory of the Syrian revolution, official health institutions across Syrian provinces underwent extensive name changes, removing names associated with the former regime and its symbols and replacing them with national names reflecting the institution's location and function.
\n\nThese changes included university and national hospitals in Damascus, such as the General Authority of Al-Assad University Hospital, now renamed \"National University Hospital,\" and Al-Baath University Hospital, now \"Homs University Hospital.\" Hospitals across provinces formerly bearing names linked to the former regime, such as Basil Al-Assad hospitals and their branches in Al-Qardaha, Al-Sukhna, Al-Quraytain, and Talkalakh, as well as in Damascus, Aleppo, Latakia, Hama, Tartus, and Deir ez-Zor, all reverted to their natural and national names associated with their respective provinces. Additionally, Mamdouh Abaza Hospital was renamed \"Golan National Hospital,\" making the new names more national and reflective of these health institutions' functions and locations.
\n\nRenaming public institutions in Syria represents restoring national identity and citizens' rights to own their public facilities. Removing the former regime's names is not merely a formal change but a recovery of these institutions' true function, reopening them to all Syrians without restrictions or authoritarian symbolism. The new names reflect national belonging and place these institutions in their natural role as platforms and incubators for creativity, knowledge, and public service. These facilities do not belong to a person or family but to all Syrians, who safeguard their identity and future.
", "tags": [ "Syria", "Public Institutions", "Identity Restoration", "National Library", "Opera House", "Hospitals", "Politics", "Syrian Revolution" ] }, "fr": { "title": "Restaurer les institutions publiques en Syrie : des symboles de la tyrannie à la propriété du peuple", "content": "Damas - Al-Asima News
\n\nPendant des décennies, l'ancien régime a monopolisé les noms des institutions publiques en Syrie, y attachant le nom du dirigeant et de sa famille dans divers secteurs, comme s'il s'agissait de propriétés privées plutôt que de biens publics appartenant au peuple.
\n\nCette approche, qui a transformé les infrastructures nationales publiques en outils du pouvoir individuel et prolongements de sa domination, est en train de changer avec les nouvelles mesures de la Syrie pour restituer ces institutions à leur identité naturelle et à leurs véritables propriétaires : tous les Syriens.
\n\nParmi les étapes les plus marquantes figure le renommage de plusieurs grands centres culturels avec des noms dignes de leur stature, rétablissant ainsi leur rôle national et civilisationnel.
\n\nLe directeur général de la Bibliothèque nationale de Damas, Saeed Hijazi, a déclaré à Al-Asima News que la bibliothèque, inaugurée en 1984, était différente de la plupart des bibliothèques nationales dans le monde ; dès le départ, elle a perdu sa propriété au profit du peuple et de la nation pour devenir une propriété privée de Hafez al-Assad, dont le règne dominait le pays à l'époque. Il a ajouté que la bibliothèque portait son nom, que sa statue y avait été placée, entourée de clôtures et de personnels de sécurité, devenant aux yeux des Syriens une partie de l'appareil de sécurité du régime autoritaire. Beaucoup de ceux qui passaient devant le bâtiment imposant de la bibliothèque n'osaient pas s'arrêter près de lui par crainte de poursuites.
\n\nHijazi a expliqué que les chercheurs et universitaires qui fréquentaient régulièrement la bibliothèque étaient soumis à des interrogatoires de sécurité débutant par des questions sur leurs informations personnelles, la raison de la visite et les types de livres demandés. Même la demande d'un livre pouvait susciter des soupçons de sécurité, pouvant entraîner l'arrestation ou la disparition dans les centres de détention du renseignement, une réalité qui a perduré sous le règne de Bachar al-Assad.
\nConcernant la situation de la bibliothèque après la libération de la Syrie, Hijazi a déclaré qu'après la libération de la Syrie de la tyrannie du régime, les visiteurs ont commencé à affluer pour la découvrir, certains affirmant qu'ils la prenaient pour une branche de la sécurité. Il a souligné que le changement du nom de la bibliothèque était une nécessité nationale ; le nom du tyran a été supprimé et remplacé par \"La Bibliothèque nationale\", reflétant sa propriété par le peuple.
\n\nHijazi a indiqué que la bibliothèque possède un trésor scientifique et culturel soutenant la recherche nationale et est ouverte à tous les citoyens syriens pour bénéficier de ses collections et contribuer intellectuellement ou culturellement. Elle est une maison pour tous les Syriens de tous âges, classes et niveaux d'éducation, pas seulement pour les universitaires, mais un lieu où les citoyens se rencontrent pour apprendre et interagir à travers diverses activités.
\n\nLes bibliothèques nationales dans le monde forment un lien culturel et scientifique entre les peuples, et c'est de cette bibliothèque que la Syrie avance scientifiquement et culturellement vers le monde, selon Hijazi.
\n\nLe directeur général de l'Opéra de Damas, Misak Baghdoudarian, a estimé que donner aux institutions publiques culturelles et aux biens le nom de personnes ou de familles impliquées en politique constitue une violation des droits du peuple et une infraction aux normes internationales.
\n\nIl a expliqué que renommer \"l'Opéra de Damas\" sous son nom d'origine a rendu à ce lieu son identité communautaire. Les institutions culturelles publiques appartiennent au peuple car elles sont financées par son argent. Donner le nom d'une figure politique constitue une confiscation de leurs droits, car ce sont des installations étatiques, non liées à une période ou une personne spécifique.
\nBaghdoudarian s'est souvenu que lors de ses études à l'Institut supérieur de musique, le projet du bâtiment portait le nom de \"Théâtre national\" avant d'être renommé par l'ancien régime \"Maison Al-Assad de la culture et des arts\" en 2004. Il a noté que l'arrogance de l'ancien régime et son mépris pour l'histoire culturelle syrienne ont contribué à effacer l'identité du lieu en tant qu'opéra et à perturber sa reconnaissance internationale, alors que \"Opéra\" est le terme mondialement reconnu pour de telles institutions.
\n\nIl a ajouté : \"Dans de nombreux pays, les opéras portent le nom de compositeurs ou d'artistes en hommage à leur créativité, comme l'Opéra Verdi, tandis que donner le nom d'une famille dirigeante reflète un modèle de gouvernance dictatoriale à travers l'histoire.\"
\n\nConcernant l'impact de la suppression du nom précédent, Baghdoudarian a expliqué que cette étape signifie que le lieu revient à ses habitants et que l'identité fondamentale de l'opéra est restaurée, reflétant la qualité des spectacles présentés sur sa scène. Cela renforce également la responsabilité de préserver le lieu, son personnel et sa production artistique.
\n\nLe retour au nom original renforce aussi la présence internationale de l'opéra, selon Baghdoudarian, puisque \"l'Opéra de Damas\" est désormais comparable aux opéras des grandes villes mondiales. Il a exprimé l'espoir que chaque ville syrienne dispose d'un opéra ou d'un théâtre offrant des arts avec des technologies adéquates pour répondre aux attentes du public.
\n\nAprès la chute de l'ancien régime et la victoire de la révolution syrienne, les institutions sanitaires officielles dans les différentes provinces syriennes ont connu de vastes changements de noms, supprimant les noms associés à l'ancien régime et à ses symboles et les remplaçant par des noms nationaux reflétant l'emplacement et la fonction de l'institution.
\n\nCes changements ont concerné les hôpitaux universitaires et nationaux à Damas, tels que l'Autorité générale de l'hôpital universitaire Al-Assad, devenu \"Hôpital universitaire national\", et l'hôpital de l'Université Al-Baath, devenu \"Hôpital universitaire de Homs\". Les hôpitaux dans toutes les provinces qui portaient des noms liés à l'ancien régime, comme les hôpitaux Basil Al-Assad et leurs branches à Al-Qardaha, Al-Sukhna, Al-Quraytain et Talkalakh, ainsi qu'à Damas, Alep, Lattaquié, Hama, Tartous et Deir ez-Zor, sont tous revenus à leurs noms naturels et nationaux liés à la province où ils se trouvent. De plus, l'hôpital Mamdouh Abaza a été renommé \"Hôpital national du Golan\", rendant les nouveaux noms plus nationaux et reflétant les fonctions et emplacements de ces institutions sanitaires.
\n\nLe renommage des institutions publiques en Syrie représente une restauration de l'identité nationale et des droits des citoyens à la propriété de leurs infrastructures publiques. La suppression des noms de l'ancien régime n'est pas un simple changement formel, mais une récupération de la fonction réelle de ces institutions, les rouvrant à tous les Syriens sans restrictions ni symboles autoritaires. Les nouveaux noms reflètent l'appartenance nationale et replacent ces institutions dans leur rôle naturel en tant que plateformes et incubateurs de créativité, de connaissance et de service public. Ces infrastructures n'appartiennent pas à une personne ou une famille, mais à tous les Syriens, qui protègent leur identité et leur avenir.
", "tags": [ "Syrie", "Institutions publiques", "Restauration identité", "Bibliothèque nationale", "Opéra", "Hôpitaux", "Politique", "Révolution syrienne" ] }, "tr": { "title": "Suriye'de Kamu Kurumlarının Yeniden Kazanımı: Baskı Sembollerinden Halk Mülkiyetine", "content": "Şam - Al-Asima Haber
\n\nOn yıllar boyunca eski rejim, Suriye'deki kamu kurumlarının isimlerini tekeline aldı, çeşitli sektörlerde yönetici ve ailesinin isimlerini ekleyerek, bunları halkın değil, özel mülkleriymiş gibi gösterdi.
\n\nBireysel gücün araçları ve hakimiyetinin uzantıları haline gelen bu yaklaşım, bugün Suriye'nin bu kurumları doğal kimliklerine ve gerçek sahipleri olan tüm Suriyelilere geri kazandırma adımlarıyla değişmeye başladı.
\n\nBu adımların en önemlilerinden biri, büyük kültür merkezlerinin, yerlerine ve ulusal medeniyet rollerine uygun isimlerle yeniden adlandırılması oldu.
\n\nŞam Ulusal Kütüphanesi Genel Müdürü Saeed Hijazi, Al-Asima Haber'e verdiği demeçte, 1984'te açılan kütüphanenin çoğu ulusal kütüphaneden farklı olduğunu; daha ilk andan itibaren halkın ve ulusun mülkiyetini kaybedip, o dönemde ülkeyi yöneten Hafez Esad'a özel mülk haline geldiğini belirtti. Kütüphanenin onun adıyla damgalandığını, heykelinin yerleştirildiğini, çevresinin duvarlar ve güvenlik görevlileriyle sarıldığını, böylece Suriye halkının gözünde otoriter rejimin güvenlik sistemi parçası haline geldiğini ifade etti. Kütüphanenin büyük yapısının önünden geçenlerin çoğunun, takipten korkarak durmaya cesaret edemediğini söyledi.
\n\nHijazi, düzenli olarak kütüphaneyi kullanan araştırmacı ve akademisyenlerin kişisel bilgileri, ziyaret nedenleri ve istenen kitap türleri hakkında güvenlik sorgulamalarına tabi tutulduğunu, hatta herhangi bir kitabın talebinin bile güvenlik şüphelerini tetikleyip, tutuklama veya istihbarat zindanlarında kaybolmaya yol açabileceğini belirtti. Bu durumun Beşar Esad döneminde de devam ettiğini vurguladı.
\nSuriye'nin özgürleşmesinden sonra kütüphanenin durumuyla ilgili olarak Hijazi, rejimin zulmünden kurtulan Suriye'de ziyaretçilerin kütüphaneyi keşfetmek için gelmeye başladığını, bazılarının burayı bir güvenlik şubesi sandığını söyledi. Kütüphanenin adının değiştirilmesinin ulusal bir zorunluluk olduğunu, zorbanın adının kaldırılıp \"Ulusal Kütüphane\" adının halkın mülkiyetini yansıttığını belirtti.
\n\nHijazi, kütüphanenin ulusal araştırmaları destekleyen bilimsel ve kültürel bir hazine barındırdığını, her Suriyeli vatandaşın koleksiyonlardan faydalanmak ve herhangi bir entelektüel ya da kültürel katkıda bulunmak için açık olduğunu ifade etti. Kütüphanenin farklı yaş, sınıf ve eğitim seviyelerinden tüm Suriyeliler için bir yuva olduğunu, sadece akademisyenlere ait olmadığını, vatandaşların çeşitli etkinliklerle öğrenip etkileşimde bulunabileceği bir yer olduğunu kaydetti.
\n\nDünya genelindeki ulusal kütüphaneler halklar arasında kültürel ve bilimsel bir bağ oluşturur ve bu kütüphaneden Suriye bilimsel ve kültürel olarak dünyaya açılır, dedi Hijazi.
\n\nŞam Opera Binası Genel Müdürü Misak Baghdoudarian, kamu kültür kurumları ve mülklerine siyasetle ilgisi olan kişi ya da aile isimlerinin verilmesinin halkın haklarının ihlali ve uluslararası normlara aykırı olduğunu düşündüğünü belirtti.
\n\n\"Şam Opera Binası\"nın orijinal ismine geri dönmesinin mekanın kimliğini toplumuna geri verdiğini, kamu kültür kurumlarının halkın parasıyla finanse edildiği için halka ait olduğunu açıkladı. Herhangi bir siyasi figürün isminin verilmesinin haklarının gaspı anlamına geldiğini, bu mekanların belirli bir döneme ya da kişiye ait olmadığını söyledi.
\nBaghdoudarian, yüksek müzik enstitüsündeki öğrencilik döneminde binanın proje aşamasında \"Ulusal Tiyatro\" olarak adlandırıldığını, ancak eski rejim tarafından 2004'te \"Esad Kültür ve Sanat Evi\"ne dönüştürüldüğünü hatırlattı. Eski rejimin kibri ve Suriye kültürel tarihine saygısızlığının mekanın opera evidir kimliğini silmeye ve uluslararası tanınırlığını karıştırmaya neden olduğunu, oysa \"Opera Evi\"nin dünya çapında bu tür kurumlar için bilinen isim olduğunu vurguladı.
\n\n\"Birçok ülkede opera evleri yaratıcılıkları onuruna besteci ya da sanatçıların isimlerini taşırken, bir yönetici ailesinin isminin verilmesi tarihteki diktatörlük örneklerinden biridir,\" dedi.
\n\nÖnceki ismin kaldırılmasının etkisine dair Baghdoudarian, bu adımın mekanın gerçek sahiplerine dönmesi ve opera evinin temel kimliğinin geri kazanılması anlamına geldiğini, sahnedeki gösterilerin kalitesini yansıttığını, mekanın, personelin ve sanatsal üretimin korunmasında sorumluluğu artırdığını açıkladı.
\n\nOrijinal isme dönüşün uluslararası varlığı da güçlendirdiğini, \"Şam Operası\"nın artık büyük dünya şehirlerindeki opera evlerine eşdeğer olduğunu belirtti. Her Suriye şehrinde, izleyici beklentilerini karşılayan uygun teknolojilerle sanat sunan bir opera ya da tiyatro olması umudunu dile getirdi.
\n\nEski rejimin çöküşü ve Suriye devriminin zaferinden sonra, Suriye'nin çeşitli vilayetlerindeki resmi sağlık kurumları, eski rejim ve sembolleriyle bağlantılı isimlerin kaldırılması ve kurumun konumunu ve işlevini yansıtan ulusal isimlerle değiştirilmesi kapsamında kapsamlı isim değişiklikleri yaşadı.
\n\nBu değişiklikler arasında Şam'daki üniversite ve ulusal hastaneler, örneğin \"El-Esad Üniversite Hastanesi\"nin \"Ulusal Üniversite Hastanesi\"ne, \"El-Baath Üniversitesi Hastanesi\"nin \"Humus Üniversite Hastanesi\"ne dönüşümü yer aldı. Ayrıca eski rejimle bağlantılı isimler taşıyan hastaneler, örneğin El-Kerdaha, Es-Suhne, El-Kureytin ve Telkelah'daki Basil El-Esad hastaneleri ve şubeleri ile Şam, Halep, Lazkiye, Hama, Tartus ve Deyrizor'daki hastaneler, bulundukları vilayetin adını taşıyan doğal ve ulusal isimlerine geri döndü. Mamdouh Abaza Hastanesi de \"Golan Ulusal Hastanesi\" olarak yeniden adlandırıldı. Yeni isimler daha ulusal ve sağlık kurumlarının işlevlerini ve konumlarını daha iyi yansıtıyor.
\n\nSuriye'deki kamu kurumlarının yeniden adlandırılması, ulusal kimliğin ve vatandaşların kamu tesislerine sahip olma haklarının yeniden kazanılması anlamına gelir. Eski rejimin isimlerinin kaldırılması sadece biçimsel bir değişiklik değil, bu kurumların gerçek işlevinin geri kazanılması, tüm Suriyelilere kısıtlamalar veya otoriter semboller olmadan açılmasıdır. Yeni isimler ulusal aidiyeti yansıtır ve bu kurumları yaratıcılık, bilgi ve kamu hizmeti için doğal platformlar ve yuvalar olarak konumlandırır. Bu tesisler bir kişiye veya aileye ait değildir, tüm Suriyelilere aittir ve onlar kimliklerini ve geleceklerini korurlar.
", "tags": [ "Suriye", "Kamu Kurumları", "Kimlik Yeniden Kazanımı", "Ulusal Kütüphane", "Opera Binası", "Hastaneler", "Politika", "Suriye Devrimi" ] }, "ku": { "title": "Vegera Rêxistinên Giştî yên Sûriyê: Ji Nîşanên Desthilatdariyê ve Hêrbûna Xwe ya Gelê", "content": "Damaskus - Al-Asima News
\n\nJi bo deh salan, rejîma berê navên rêxistinên giştî yên li Sûriyê bi dest xistin, navê serok û malbata wî li herêmên cuda ve girêdayî kirin, wek ku ew xwediyê taybet in, ne mîratên giştî yên gelê.
\n\nEv rêbaz ku xizmetên neteweyî yên giştî bûne amûrên hêzê kesayeti û berdewamîya desthilatdariya wî, niha bi gavên nû yên Sûriyê di vê dema nû de guherîye da ku ev rêxistinên vegerînin bo nasnameya xwe ya xwewate û xwedîkarên rastîn; hemû Sûriyeyên.
\n\nYek ji girîngtirîn gavên vê pêvajoyê, veguhastina navên çend navenda çand û hunerên mezin bi navên ku bi rûmetê wan re heval in û rolê wan ya neteweyî û perwerdehiyê vegerînin.
\n\nSerokê giştî ya Kitêbxaneya Neteweyî ya li Damaskus, Said Hijazi, di gotûbêja xwe ya bi Al-Asima News de got: Kitêbxane ku di sala 1984 de hat vekirin, ji gelek kitêbxaneyên neteweyî yên cîhanê cuda bû; ji destpêka yekemî xwedîtiya xwe ji gel û welat wenda kir û veguhezt bo xwedîtiya taybet a Hafez El-Esad ku wextê wê de hukûmeta welatê kontrol dikir. Ew zêde kir ku navê wî li ser kitêbxaneyê hatî nivîsandin, wê heykela wî jî li nav de hatî danîn, bi derî û endamên ewlekarî hate girêdan, û di hîsê Sûriyeyan de beşek ji pergala ewlekarî ya rejîma desthilatdar bû. Gelek kes ku di ber xaniyê mezin a kitêbxaneyê de derbas bûn, ji ber têrsa şopandinê nekaribûn li derveyî bimînin.
\n\nHijazi vekir ku lêkolîner û akademîsyenên ku her dem kitêbxaneyê têne serdankirin, di bin pirsên ewlekarî de bûn ku dest bi zanînên kesayeti wan, sedema serdana wan û cureyên pirtûkan dike, her weha daxwaza her pirtûkê dikare şüpheya ewlekarî biafirîne û bibe sedema girtin an jî veşartina wan di zindana agahiyê de, ev rewş di demê Hafez El-Esad jî berdewam bû.
\nLi ser rewşa kitêbxaneyê piştî azadiya Sûriyê, Hijazi got: Piştî ku Sûriyê ji tiraniya rejîma xilas bû, mêvanan dest pê kirin ku kitêbxaneyê bizanin, hinek jî diyarkirin ku ew wisa difikirin ku ew beşek ji ewlekarî ye. Ew vebijart ku guhertina navê kitêbxaneyê pêwîstiya neteweyî bû; navê tiran hate jêbirin û navê \"Kitêbxaneya Neteweyî\" hat pejirandin ku xwedîtiya wî ji gelê nîşan dide.
\n\nHijazi nîşan da ku kitêbxane xezîneyek zanistî û çandî ye ku lêkolînên neteweyî piştgirî dike, û ji her şexsê Sûriyeyê vekirî ye ku ji malperên wî fêde bibin û beşdarî her zêdekirina fikrî an çandî bibin. Ew xaneya hemû Sûriyeyan e, ji hemû temen, qebile û asta zanistî, ne tenê xwedî akademîsyenan e, lê cihê ku gelê li hev têne bo fêrîbûn û têkiliyê bi rêya çalakiyên cûda.
\n\nKitêbxaneyên neteweyî li cîhanê girêdana çandî û zanistî di navbera gelan de dikin, û ji vê kitêbxaneyê Sûriyê zanistî û çandî berdewam dike bo cîhanê, li gorî gotina Hijazi.
\n\nSerokê giştî ya Malpera Opera ya li Damaskus, Misak Baghdoudarian, got ku danî navên kesan an malbatan ku di siyaseta xebat an hukûmetê de ne, li ser rêxistinên giştî û malên çandî hatine danîn, mafên gelê têkildar dike û bi qanûnên navneteweyî ne hevpeyvîn e.
\n\nWê şirove kir ku vegera navê \"Malpera Opera ya li Damaskus\" bi navê xwe ya xwewate nasnameya cihê ji civaka xwe vegerand, çimkî rêxistinên giştî yên çandî xwedîtiya gelê ne ji ber ku ji pereya wan ve hatine finanskirin. Ew hesab kir ku danî navê her kesê siyasî li ser wan mafên wan qebûlkirina xwe ye, ew xizmetên dewletî ne ne ji bo demek an kesek taybetî.
\nBaghdoudarian bîranîn kir ku di dema xwendina xwe ya li Enstîtuya Bilind a Muzîkê de, projeya binayê navê \"Teatra Neteweyî\" heye ber ku hate guhertin bo \"Malpera Esad ya Çand û Huner\" di sala 2004 de, û nîşan da ku siyaseta rejîma berê bi serxwebûn û bêdengiya xwe ya dîrokî ya çandî ya Sûriyê, nasnameya cihê wek malpera opera jêbir û têgihiştina wê li nav cîhanê têkildar kir, lê navê \"Malpera Opera\" navê ku cîhanê ji bo van rêxistinên tê zanîn e.
\n\nWê zêde kir: \"Di gelek welatan de malperên opera bi navên nivîskar an hunermendan têne navandin da ku çêkirina wan bi rûmet were, wek Opera Verdi, lê danî navê malbata hukûmetê li ser wan şêwazek ji şêwazên hukûmeta diktatorî di dîrokê de nîşan dide.\"
\n\nLi ser karê jêbirina navê berê, Baghdoudarian şirove kir ku ev gav wateya vegera cihê ji xwedîyan xwe ye û nasnameya bingehîn a Malpera Opera vegerîye, û nîşana asta pêşkêşkirina şanoyan li ser sahneyê ye, û nîşan da ku ev pêşkeftin mesûliyetê di parastina cihê, karûbarên wê û asta çêkirina hunerî de zêde dike.
\n\nHer weha vegera navê asliyê berfirehîya navneteweyî ya malperê jî pêşve dixe, li gorî Baghdoudarian, \"Opera ya Damaskus\" wek malperên opera yên bajarên mezin yên cîhanê ye. Ew hêvîdar e ku her bajarê Sûriyê malpera opera an teatroyek hebe ku huner bi teknolocyên xweş pêşkêş bike da ku hêviyên temaşevanan bêje.
\n\nPiştî ku rejîma berê ket û şoreşa Sûriyê serkeft, rêxistinên tibbî yên fermî di herêmên cuda yên Sûriyê de guhertinên fireh li navên xwe kirin, di çarçoveya jêbirina navên girêdayî rejîma berê û sembolên wê û guhertina wan bi navên neteweyî ku cih û karê rêxistinê nîşan dide.
\n\nEv guhertinên di nexweşxaneyên zanîngehî û neteweyî yên li Damaskus de hatin kirin, wek Desteya Giştî ya Nexweşxaneya Zanîngehî ya Esad ku bû \"Nexweşxaneya Neteweyî ya Zanîngehî\", û Nexweşxaneya Zanîngehê ya Baas ku bû \"Nexweşxaneya Zanîngehî ya Homs\", her weha nexweşxaneyên li her herêmên ku navên girêdayî rejîma berê, wek nexweşxaneyên Basil Esad û şaxên wê li Qerdeha, Es-Sukhna, El-Quraytin û Telkelah, û li Damaskus, Halep, Laziqiyê, Hama, Tartus û Dêrazor, hemû wan vegerînin navên xwe yên xwewate û neteweyî ku bi navê herêmê ku di nav de ne, girêdayî ne. Zêdetir, Nexweşxaneya Mamdouh Abaza bû \"Nexweşxaneya Neteweyî ya Golan\", ku navên nû zêdetir neteweyî ne û kar û cihên van rêxistinên tibbî yên nîşan dide.
\n\nVeguhastina navên rêxistinên giştî yên li Sûriyê wek vegera rûmetê neteweyî û mafên şexsî yên gelê li ser xwedîtiya xizmetên giştî ye. Jêbirina navên rejîma berê ne tenê guhertina formî ye, lê vegera karê rastîn a van rêxistinên ye, û vekirina wan bo hemû Sûriyeyan bê sinor an sembolên desthilatdariyê ye. Navên nû rûmetê neteweyî nîşan dide û van rêxistinên li cihê xwe wek platform û navenda çêkirinê, zanînê û xizmeta giştî danîn. Ev xizmetên ne xwedî kesek an malbatek in, lê xwedî hemû Sûriyeyan in, ku nasname û pêşeroja xwe parastin dikin.
", "tags": [ "Sûriyê", "Rêxistinên Giştî", "Vegera Nasnameyê", "Kitêbxaneya Neteweyî", "Malpera Opera", "Nexweşxaneyan", "Siyaset", "Şoreşa Sûriyê" ] }, "ru": { "title": "Восстановление государственных учреждений в Сирии: от символов тирании к собственности народа", "content": "Дамаск - Al-Asima News
\n\nДолгие десятилетия бывший режим монополизировал названия государственных учреждений в Сирии, прикрепляя имена правителя и его семьи к различным секторам, словно это была частная собственность, а не общественное достояние народа.
\n\nЭтот подход, превращавший национальные общественные объекты в инструменты личной власти и продолжение господства, сегодня меняется благодаря новым шагам Сирии по возвращению этих учреждений их естественной идентичности и истинным владельцам — всем сирийцам.
\n\nОдним из ключевых шагов стало переименование ряда крупных культурных центров в соответствии с их значимостью, что восстанавливает их национальную и цивилизационную роль.
\n\nГенеральный директор Национальной библиотеки в Дамаске Саид Хиджази сообщил Al-Asima News, что библиотека, открытая в 1984 году, отличалась от большинства национальных библиотек мира тем, что с самого начала лишилась собственности народа и страны, став частной собственностью Хафеза Асада, правление которого тогда доминировало в стране. Он добавил, что библиотека была помечена его именем, внутри была установлена его статуя, окружена заборами и охраной, и в сознании сирийцев стала частью системы безопасности авторитарного режима. Многие, проходившие мимо внушительного здания библиотеки, боялись остановиться рядом из-за риска преследования.
\n\nХиджази пояснил, что исследователи и ученые, регулярно посещавшие библиотеку, подвергались допросам службы безопасности, начиная с вопросов о личных данных, причине визита и типах запрашиваемых книг. Даже запрос любой книги мог вызвать подозрения и привести к аресту или исчезновению в подвалах разведки, что сохранялось и при правлении Башара Асада.
\nО состоянии библиотеки после освобождения Сирии Хиджази отметил, что после свержения режима посетители начали приходить в библиотеку, чтобы изучить её, некоторые признавались, что считали её филиалом службы безопасности. Он подчеркнул, что смена названия библиотеки была национальной необходимостью: имя тирана было удалено, и было принято название «Национальная библиотека», отражающее её принадлежность народу.
\n\nХиджази отметил, что библиотека содержит научно-культурное наследие, поддерживающее национальные исследования, и открыта для всех сирийских граждан, чтобы пользоваться её фондами и вносить интеллектуальный или культурный вклад. Это дом для всех сирийцев разных возрастов, классов и уровней образования, а не только для академиков, место, где граждане могут учиться и взаимодействовать через различные мероприятия.
\n\nНациональные библиотеки по всему миру служат культурной и научной связью между народами, и именно из этой библиотеки Сирия продвигается в научном и культурном плане на мировой арене, по словам Хиджази.
\n\nГенеральный директор Дамасского оперного театра Мисак Багбударян считает, что присвоение имен лиц или семей, связанных с политикой, государственным культурным учреждениям и имуществу — это нарушение прав народа и противоречит международным нормам.
\n\nОн пояснил, что возвращение оперному театру в Дамаске его исторического названия восстановило идентичность места для общества. Государственные культурные учреждения принадлежат народу, так как финансируются его средствами. Присвоение имён политических деятелей является посягательством на их права, поскольку это объекты государства, а не определённого периода или личности.
\nБагбударян вспомнил, что во время учёбы в Высшем институте музыки проект здания назывался «Национальный театр», прежде чем был переименован бывшим режимом в 2004 году в «Дом культуры и искусства Асад». Он отметил, что политика бывшего режима, характеризующаяся высокомерием и пренебрежением к культурной истории Сирии, способствовала стиранию идентичности этого места как оперного театра и затруднила его международное признание, в то время как название «Оперный театр» является общепринятым в мире для таких учреждений.
\n\nОн добавил: «Во многих странах оперные театры носят имена композиторов или артистов в знак признания их творчества, например, опера Верди, тогда как присвоение имени правящей семьи отражает форму диктаторского правления в истории».
\n\nО влиянии удаления прежнего названия Багбударян пояснил, что этот шаг означает возвращение места его народу и восстановление базовой идентичности оперного театра, что отражает качество представлений на его сцене. Это также усиливает ответственность за сохранение места, персонала и уровня художественного производства.
\n\nВозвращение к исходному названию также укрепляет международное присутствие театра, по словам Багбударяна, поскольку «Опера Дамаска» теперь сопоставима с оперными театрами крупных мировых городов. Он выразил надежду, что в каждом сирийском городе будет оперный театр или театр, предлагающий искусство с современными технологиями, отвечающими ожиданиям публики.
\n\nПосле падения бывшего режима и победы сирийской революции официальные медицинские учреждения в различных провинциях Сирии претерпели масштабные изменения в названиях, в рамках удаления имён, связанных с бывшим режимом и его символами, и замены их национальными названиями, отражающими местоположение и функцию учреждения.
\n\nЭти изменения коснулись университетских и национальных больниц в Дамаске, таких как Генеральное управление университетской больницы Асад, ставшей «Национальной университетской больницей», и больницы Университета Баас, ставшей «Университетской больницей Хомса». Больницы во всех провинциях, носившие имена, связанные с бывшим режимом, например, больницы Басиля Асада и их филиалы в Кердаха, Сухна, Курайтин и Талькалах, а также в Дамаске, Алеппо, Латакии, Хаме, Тартусе и Дейр-эз-Зоре, все вернулись к своим естественным и национальным названиям, связанным с провинциями, в которых они находятся. Кроме того, больница Мамдуха Абазы была переименована в «Национальную больницу Голан», что сделало новые названия более национальными и отражающими функции и местоположения этих медицинских учреждений.
\n\nПереименование государственных учреждений в Сирии является восстановлением национальной идентичности и прав граждан на владение своими общественными объектами. Удаление имён бывшего режима — это не просто формальное изменение, а возвращение истинной функции этих учреждений, их открытие для всех сирийцев без ограничений или символики тирании. Новые названия отражают национальную принадлежность и возвращают эти учреждения на их естественное место как площадки и центры творчества, знаний и общественного обслуживания. Эти объекты не принадлежат отдельному человеку или семье, они принадлежат всем сирийцам, которые охраняют свою идентичность и будущее.
", "tags": [ "Сирия", "Государственные учреждения", "Восстановление идентичности", "Национальная библиотека", "Оперный театр", "Больницы", "Политика", "Сирийская революция" ] }, "fa": { "title": "بازگردانی مؤسسات عمومی در سوریه: از نمادهای استبداد تا مالکیت مردم", "content": "دمشق - خبرگزاری العاصمة نیوز
\n\nطی چندین دهه، رژیم سابق نام مؤسسات عمومی در سوریه را در انحصار خود داشت و نام حاکم و خانوادهاش را به بخشهای مختلف الصاق میکرد، گویی اینها مالکیت خصوصی است و نه دارایی عمومی متعلق به مردم.
\n\nاین رویکرد که خدمات ملی عمومی را به ابزاری برای قدرت فردی و استمرار سلطه او تبدیل کرده بود، اکنون با گامهای جدید سوریه برای بازگرداندن این مؤسسات به هویت طبیعی و صاحبان واقعیشان یعنی همه سوریها در حال تغییر است.
\n\nیکی از مهمترین این اقدامات، تغییر نام چند مرکز فرهنگی بزرگ به نامهایی است که شایسته جایگاه آنها بوده و نقش ملی و تمدنیشان را باز میگرداند.
\n\nسعید حجازی، مدیر کل کتابخانه ملی دمشق، در گفتوگو با العاصمة نیوز گفت که کتابخانهای که در سال ۱۹۸۴ افتتاح شد، با اکثر کتابخانههای ملی جهان متفاوت بود؛ زیرا از همان ابتدا مالکیت خود را نسبت به مردم و کشور از دست داد و به مالکیت خصوصی حافظ اسد تبدیل شد که در آن زمان بر کشور سلطه داشت. او افزود که کتابخانه به نام او مهر شد، مجسمهاش در آن قرار گرفت و با دیوارها و نیروهای امنیتی محصور گردید، و در ذهن سوریها بخشی از سیستم امنیتی رژیم استبدادی شد. بسیاری از کسانی که از کنار ساختمان عظیم کتابخانه عبور میکردند، از ترس تعقیب جرات توقف نداشتند.
\n\nحجازی توضیح داد که پژوهشگران و دانشگاهیانی که مرتباً به کتابخانه مراجعه میکردند، تحت بازجوییهای امنیتی قرار میگرفتند که از اطلاعات شخصی، دلیل بازدید و نوع کتابهای درخواست شده شروع میشد. حتی درخواست هر کتابی میتوانست شکهای امنیتی را برانگیزد و منجر به بازداشت یا ناپدید شدن در زیرزمینهای اطلاعات شود، وضعیتی که در دوره بشار اسد نیز ادامه داشت.
\nدر مورد وضعیت کتابخانه پس از آزادسازی سوریه، حجازی گفت که پس از رهایی سوریه از ظلم رژیم، بازدیدکنندگان برای کشف کتابخانه آمدند و برخی تأیید کردند که آن را شعبهای از امنیت میپنداشتند. وی تأکید کرد که تغییر نام کتابخانه ضرورت ملی بود؛ نام دیکتاتور حذف و نام «کتابخانه ملی» که مالکیت آن را به مردم بازمیگرداند، پذیرفته شد.
\n\nحجازی اشاره کرد که کتابخانه دارای خزانه علمی و فرهنگی است که از پژوهش ملی حمایت میکند و برای هر شهروند سوری باز است تا از مجموعههای آن بهرهمند شود و در هر افزودنی فکری یا فرهنگی مشارکت کند. این کتابخانه خانه همه سوریها با سنین، طبقات و سطوح علمی مختلف است و نه فقط مختص دانشگاهیان، بلکه مکانی است که مردم برای یادگیری و تعامل از طریق فعالیتهای متنوع گرد هم میآیند.
\n\nکتابخانههای ملی در سراسر جهان پیوندی فرهنگی و علمی بین ملل ایجاد میکنند و از این کتابخانه، سوریه به لحاظ علمی و فرهنگی به جهان گام برمیدارد، به گفته حجازی.
\n\nمیساک باغبودریان، مدیر کل خانه اپرای دمشق، معتقد است که نامگذاری مؤسسات و املاک عمومی فرهنگی به نام افراد یا خانوادههای فعال در سیاست، نقض حقوق مردم و مغایر با عرفهای بینالمللی است.
\n\nاو توضیح داد که بازگرداندن نام «خانه اپرای دمشق» به نام اصلیاش، هویت مکان را به جامعه بازگرداند، زیرا مؤسسات فرهنگی عمومی متعلق به مردم هستند چرا که از پول آنها تأمین مالی میشوند. نامگذاری آنها به نام هر شخصیت سیاسی، مصادره حقوق آنها است، زیرا اینها مراکز دولتی هستند و نه مربوط به دوره یا فرد خاصی.
\nباغبودریان یادآور شد که در دوران تحصیل در مؤسسه عالی موسیقی، پروژه ساختمان به نام «تئاتر ملی» بود تا اینکه در سال ۲۰۰۴ توسط رژیم سابق به «خانه اسد برای فرهنگ و هنر» تغییر یافت. او اشاره کرد که سیاست رژیم سابق با تکبر و بیتوجهی به تاریخ فرهنگی سوریه، به محو هویت مکان به عنوان خانه اپرا و سردرگمی در معرفی آن در سطح بینالمللی کمک کرد، در حالی که نام «خانه اپرا» نام شناخته شده جهانی برای چنین مؤسساتی است.
\n\nاو افزود: «در بسیاری از کشورها خانههای اپرا به نام آهنگسازان یا هنرمندان به احترام خلاقیت آنها نامگذاری میشوند، مانند اپرای وردی، در حالی که نامگذاری آن به نام یک خانواده حاکم، نوعی از حکومت دیکتاتوری در طول تاریخ را منعکس میکند.»
\n\nدر مورد تأثیر حذف نام قبلی، باغبودریان توضیح داد که این اقدام به معنای بازگشت مکان به صاحبانش و بازیابی هویت اصلی خانه اپرا است که نشاندهنده سطح نمایشهای ارائه شده در صحنه آن است و مسئولیت حفظ مکان، کارکنان و سطح تولید هنری را تقویت میکند.
\n\nهمچنین بازگشت به نام اصلی، حضور بینالمللی خانه اپرا را تقویت میکند، به گفته باغبودریان، زیرا «اپرای دمشق» اکنون با خانههای اپرا در شهرهای بزرگ جهان برابر است. او ابراز امیدواری کرد که هر شهر سوریه دارای خانه اپرا یا تئاتری باشد که هنر را با فناوریهای مناسب ارائه دهد تا انتظارات مخاطبان را برآورده سازد.
\n\nپس از سقوط رژیم سابق و پیروزی انقلاب سوریه، مؤسسات بهداشتی رسمی در استانهای مختلف سوریه تغییرات گستردهای در نامهای خود تجربه کردند، در چارچوب حذف نامهای مرتبط با رژیم سابق و نمادهای آن و جایگزینی آنها با نامهای ملی که موقعیت و وظیفه مؤسسه را منعکس میکند.
\n\nاین تغییرات شامل بیمارستانهای دانشگاهی و ملی در دمشق، مانند سازمان عمومی بیمارستان دانشگاهی اسد که به «بیمارستان دانشگاهی ملی» تغییر نام داد، و بیمارستان دانشگاه البعث که به «بیمارستان دانشگاهی حمص» تبدیل شد، و همچنین بیمارستانهایی در همه استانها که نامهای مرتبط با رژیم سابق داشتند مانند بیمارستانهای باسل اسد و شاخههای آن در قرداحه، سخنه، قریتین و تلكلخ، و در دمشق، حلب، لاذقیه، حماة، طرطوس و دیرالزور، همه به نامهای طبیعی و ملی مرتبط با استان محل استقرار خود بازگشتند. علاوه بر این، بیمارستان ممدوح أباظة به «بیمارستان ملی جولان» تغییر نام داد که نامهای جدید را ملیتر و بازتابدهنده وظایف و موقعیت این مؤسسات بهداشتی کرد.
\n\nتغییر نام مؤسسات عمومی در سوریه به معنای بازگرداندن اعتبار به هویت ملی و حقوق شهروندان در مالکیت مراکز عمومی خود است. حذف نامهای رژیم سابق صرفاً تغییر ظاهری نیست، بلکه بازگرداندن عملکرد واقعی این مؤسسات و بازگشایی آنها برای همه سوریها بدون محدودیت یا نمادگرایی استبدادی است. نامهای جدید، تعلق ملی را منعکس کرده و این مؤسسات را در جایگاه طبیعی خود به عنوان سکوی خلاقیت، دانش و خدمت عمومی قرار میدهد. این مراکز متعلق به فرد یا خانوادهای نیست، بلکه متعلق به همه سوریها است که از هویت و آینده خود محافظت میکنند.
", "tags": [ "سوریه", "مؤسسات عمومی", "بازگردانی هویت", "کتابخانه ملی", "خانه اپرا", "بیمارستانها", "سیاست", "انقلاب سوریه" ] } }