تتلاقى قصص أحمد بسطاتي وأحمد غول وياسمين قطايا عند نقطة واحدة، وهي العودة إلى الوطن بعد سنوات من اللجوء، حيث يمثل تحرير سوريا بداية فصل جديد في حياة هؤلاء المنتجين الشباب الذين وجدوا في مدينتهم حلب أرضاً خصبة لإعادة بناء مشاريعهم وأحلامهم. ومع انطلاق مرحلة التعافي وإعادة الإعمار، يعلق أصحاب المشاريع الصغيرة آمالاً كبيرة على الدور الذي سيلعبونه في تنشيط الاقتصاد المحلي واستعادة مكانة حلب الصناعية.

لم تُطفئ سنوات التهجير القسري التي عاشها هؤلاء جذوة الإبداع، بل حولت المعاناة إلى دافع للابتكار والعمل. فبعد أن حملت منتجاتهم لسنوات عبارة “صنع في تركيا بأيادٍ سورية”، يعود كل منهم اليوم بخبرة تراكمت في بلاد الغربة ليزرعها في أرض الوطن، أملاً في تحقيق إنجازات جديدة تعوض سنوات الألم والظلم.

تقول صانعة الأشكال المنزلية ياسمين قطايا لمراسل العاصمة نيوز: إن التحديات التي تواجهها بعد العودة إلى حلب لا تقل عن الشوق الذي حملته معها، مؤكدة أن هذا المزيج يمنحها إصراراً أكبر على الإنتاج والاعتماد على الإبداع الذي يصل مباشرة إلى المستهلكين.

وترى قطايا أن سوريا عامة وحلب خاصة تعيشان اليوم مرحلة وفرة في الفرص، حيث يستطيع كل مبدع أن يثبت مكانه في السوق، داعية المغتربين إلى العودة والمساهمة في بناء الوطن، “فكل حجر صغير يصنع وطناً حين تجتمع الأحجار معاً”.

أما الصناعي أحمد غول، العامل في مجال صناعة الألمنيوم، فقد عاد إلى حلب ليحوّل أقبية منزله المتضرر إلى ورشة صغيرة تؤمن دخلاً لعائلته. استثمر ما ادخره خلال سنوات الغربة لإعادة إعمار بنايته في أحد الأحياء التي شهدت حصار الأهالي وتهجيرهم القسري عام 2016 على يد النظام السابق، ليعود صوت الحرفيين ويرتفع من جديد في شوارع كانت شاهدة على الألم.

بدوره، ينقل الصناعي رائد بسطاتي خبرة عشر سنوات من العمل في تركيا إلى حلب، واصفاً قرار العودة بأنه “عودة إلى الأساس”. أعاد تشغيل آلاته التي أحضرها معه من الغربة ليبدأ بإنتاج حقائب نسائية بآليات متطورة، مؤكداً أن العمل في الوطن يمنح الجهد معنى مختلفاً.

تمثل قصص هؤلاء المنتجين الثلاثة نموذجاً مصغراً لحالة عامة تشهدها مدينة حلب، حيث تتزايد وتيرة عودة الأهالي من الغربة، مدفوعين بأمل جديد يتمثل في إعادة تفعيل الورش والمصانع وتسخير الخبرات والإمكانات لخدمة الإنتاج والتنمية الاقتصادية. ومع كل ورشة تُفتح وكل آلة تعود للدوران، تستعيد حلب شيئاً من روحها التي عرفت بها لعقود كعاصمة للصناعة السورية.

The stories of Ahmed Bastati, Ahmed Ghoul, and Yasmin Qattaya converge at one point: returning home after years of displacement. The liberation of Syria marks a new chapter in the lives of these young producers who found in their city Aleppo fertile ground to rebuild their projects and dreams. With the onset of recovery and reconstruction, small business owners place great hopes on their role in boosting the local economy and restoring Aleppo’s industrial status.

The years of forced displacement did not extinguish their creative spark but transformed suffering into motivation for innovation and work. After years of labeling their products as “Made in Turkey by Syrian hands,” each of them now returns with experience accumulated abroad to plant it in their homeland, hoping to achieve new accomplishments that compensate for years of pain and injustice.

Yasmin Qattaya, a home decor artisan, told Capital News correspondent that the challenges she faces after returning to Aleppo are no less than the longing she carried with her, affirming that this mix gives her greater determination to produce and rely on creativity that reaches consumers directly.

Qattaya believes that Syria in general and Aleppo in particular are experiencing a period of abundant opportunities, where every creative person can establish their place in the market. She calls on expatriates to return and contribute to building the homeland, saying, “Every small stone builds a nation when stones come together.”

Meanwhile, industrialist Ahmed Ghoul, working in aluminum manufacturing, returned to Aleppo to transform the damaged basements of his house into a small workshop that provides income for his family. He invested what he saved during years abroad to rebuild his building in one of the neighborhoods that witnessed the siege of residents and their forced displacement in 2016 by the former regime. The voices of artisans rise again in streets that witnessed pain.

Industrialist Raed Bastati brings ten years of experience working in Turkey back to Aleppo, describing his decision to return as a “return to the basics.” He restarted his machines brought from abroad to begin producing women's bags with advanced mechanisms, emphasizing that working in the homeland gives the effort a different meaning.

The stories of these three producers represent a microcosm of the general situation in Aleppo, where the pace of residents returning from abroad is increasing, driven by new hope embodied in reactivating workshops and factories and harnessing expertise and capabilities to serve production and economic development. With every workshop opened and every machine restarted, Aleppo regains part of its spirit, known for decades as the capital of Syrian industry.

Les histoires d’Ahmed Bastati, Ahmed Ghoul et Yasmin Qattaya convergent en un point : le retour au pays après des années de déplacement. La libération de la Syrie marque un nouveau chapitre dans la vie de ces jeunes producteurs qui ont trouvé dans leur ville, Alep, un terrain fertile pour reconstruire leurs projets et leurs rêves. Avec le début de la phase de récupération et de reconstruction, les propriétaires de petites entreprises placent de grands espoirs dans le rôle qu’ils joueront pour dynamiser l’économie locale et restaurer la position industrielle d’Alep.

Les années de déplacement forcé qu’ils ont vécues n’ont pas éteint leur étincelle créative, mais ont transformé la souffrance en moteur d’innovation et de travail. Après avoir étiqueté leurs produits pendant des années « Fabriqué en Turquie par des mains syriennes », chacun revient aujourd’hui avec une expérience accumulée à l’étranger pour la semer dans leur terre natale, dans l’espoir de réaliser de nouveaux accomplissements qui compensent des années de douleur et d’injustice.

Yasmin Qattaya, artisane en décoration d’intérieur, a déclaré au correspondant de Capital News que les défis auxquels elle fait face après son retour à Alep ne sont pas moindres que la nostalgie qu’elle porte en elle, affirmant que ce mélange lui donne une plus grande détermination à produire et à s’appuyer sur la créativité qui atteint directement les consommateurs.

Qattaya estime que la Syrie en général et Alep en particulier traversent aujourd’hui une période d’abondance d’opportunités, où chaque créatif peut s’imposer sur le marché. Elle invite les expatriés à revenir et à contribuer à la construction de la patrie, déclarant : « Chaque petite pierre construit une nation lorsque les pierres s’assemblent. »

De son côté, l’industriel Ahmed Ghoul, travaillant dans la fabrication d’aluminium, est revenu à Alep pour transformer les sous-sols endommagés de sa maison en un petit atelier qui assure un revenu à sa famille. Il a investi ce qu’il avait économisé pendant ses années à l’étranger pour reconstruire son immeuble dans l’un des quartiers qui ont connu le siège des habitants et leur déplacement forcé en 2016 par l’ancien régime. La voix des artisans s’élève à nouveau dans des rues qui ont été témoins de la douleur.

L’industriel Raed Bastati apporte dix ans d’expérience de travail en Turquie à Alep, décrivant sa décision de revenir comme un « retour aux fondamentaux ». Il a remis en marche ses machines qu’il a amenées de l’étranger pour commencer à produire des sacs pour femmes avec des mécanismes avancés, soulignant que travailler dans sa patrie donne un sens différent à l’effort.

Les histoires de ces trois producteurs représentent un microcosme de la situation générale à Alep, où le rythme du retour des habitants de l’étranger augmente, animé par un nouvel espoir incarné dans la réactivation des ateliers et des usines et la mobilisation des expertises et des capacités pour servir la production et le développement économique. À chaque atelier ouvert et à chaque machine remise en marche, Alep retrouve une partie de son esprit, connue depuis des décennies comme la capitale de l’industrie syrienne.

Ahmed Bastati, Ahmed Ghoul ve Yasmin Qattaya’nın hikayeleri, yıllarca süren göçün ardından eve dönüşte birleşiyor. Suriye’nin kurtuluşu, bu genç üreticilerin hayatında yeni bir dönemin başlangıcını temsil ediyor. Halep’te, projelerini ve hayallerini yeniden inşa etmek için verimli bir zemin buldular. İyileşme ve yeniden inşa sürecinin başlamasıyla, küçük işletme sahipleri yerel ekonomiyi canlandırma ve Halep’in sanayi statüsünü geri kazanma konusunda büyük umutlar besliyor.

Zorunlu göç yılları yaratıcı kıvılcımlarını söndürmedi, aksine acıyı yenilik ve çalışma için bir motivasyona dönüştürdü. Ürünlerine yıllarca “Suriyeli eller tarafından Türkiye’de yapıldı” etiketi koyan bu gençler, şimdi yurt dışında biriktirdikleri deneyimi vatanlarına taşıyarak, acı ve haksızlık dolu yılların telafisi olacak yeni başarılar elde etmeyi umuyorlar.

Ev dekorasyon ustası Yasmin Qattaya, Capital News muhabirine dönüş sonrası Halep’te karşılaştığı zorlukların, içinde taşıdığı özlemden az olmadığını belirterek, bu karışımın üretim konusunda ona daha büyük bir kararlılık verdiğini ve yaratıcılığa dayalı doğrudan tüketiciye ulaşan ürünler ortaya koyduğunu söyledi.

Qattaya, Suriye genelinde ve özellikle Halep’te bugün bol fırsatların yaşandığını, her yaratıcı bireyin pazarda yerini alabileceğini düşünüyor ve gurbetçilere ülkeye dönüp katkı sağlamaları çağrısında bulunuyor: “Küçük her taş, taşlar bir araya geldiğinde bir vatan yaratır.”

Alüminyum üreticisi Ahmed Ghoul ise, zarar gören evinin bodrum katlarını küçük bir atölyeye dönüştürerek ailesine gelir sağlamak için Halep’e döndü. Yurt dışındaki yıllarda biriktirdiklerini, 2016’da eski rejim tarafından kuşatma ve zorunlu göç yaşanan mahallelerden birindeki binasını yeniden inşa etmek için kullandı. Zanaatkarların sesi, acıya tanıklık eden sokaklarda yeniden yükseliyor.

Sanayici Raed Bastati ise Türkiye’de geçirdiği on yıllık deneyimi Halep’e taşıdı. Dönüş kararını “temele dönüş” olarak nitelendiriyor. Yurt dışından getirdiği makinelerini tekrar çalıştırarak gelişmiş mekanizmalarla kadın çantaları üretmeye başladı ve vatanında çalışmanın emeğe farklı bir anlam kattığını vurguladı.

Bu üç üreticinin hikayeleri, Halep’te genel olarak yaşanan duruma küçük bir örnek teşkil ediyor. Yurt dışından dönüşlerin hızı artarken, atölyeler ve fabrikalar yeniden faaliyete geçiriliyor, üretim ve ekonomik kalkınma için deneyim ve imkanlar seferber ediliyor. Her açılan atölye ve dönen makine ile Halep, onlarca yıldır Suriye sanayisinin başkenti olarak bilinen ruhunu yeniden kazanıyor.

Çîrokên Ahmed Bastati, Ahmed Ghoul û Yasmin Qattaya li ser yek xeta têne hev, vegerîna malê piştî salên penaberî. Azadkirina Sûriyê destpêka babeteke nû ye di jiyana van çêkerên ciwan de ku li bajarê xwe Haleq erdêkî xweş dîtin ji bo avakirina projeyan û xewnên xwe. Bi destpêka pêvajoya xilasî û nûvekirinê, xwedîkarên projeyan piçûk hêvîyên mezin li ser rolê xwe di çalakîkirina aborîya herêmî û vegerandina cihê Haleqê wekî navenda pîşesaziyê digirin.

Salên koçberiya zorê ku wan jîyan kirin nehatin ku xwêra xwe ya afirandî bigerin, lê ev êş bû sedema vegerandin û xebatê. Piştî salên ku hilberên wan têne nîşandan bi gotina “Li Tirkiyê hatine çêkirin bi destên Sûriyê”, her yek ji wan niha bi tecrûbeyeke ku di welatên derveyî de berdewam bû, vegerîye welatê xwe da ku ew li erdê xwe bîne xweya, hêvîdar in ku encamên nû bidin ku salên êş û dadper