{ "ar": { "title": "رواية ذاكرة النارنج.. رنا العش تسلط الضوء على نساء دمشق وأحلامهن المؤجلة", "content": "

دمشق-العاصمة نيوز

\n

تتتبع رواية \"ذاكرة النارنج\" للكاتبة رنا العش حياة ثلاثة أجيال من النساء السوريات في دمشق القديمة، حيث استوحت عنوانها من شجرة النارنج التي كانت تزين منازل الدمشقيين، وتحمل هنا دلالتين متناقضتين، الحلاوة والمرارة، كما هي ثمرة النارنج.

\n

تتناول الرواية التحديات التي واجهت بطلاتها، مثل العجز عن التغيير، والمرارة الاجتماعية، والتقاليد المقيدة للنساء، بالإضافة إلى الحلم بالتعليم وفرصة حياة مختلفة، ورغم الصعوبات تبرز فيهن روح الإصرار على الأمل والحلم.

\n

وللوقوف على تفاصيل الرواية وتجربة كاتبتها، أجرت العاصمة نيوز حواراً مع رنا العش:

\n

1- كيف جاءت فكرة رواية \"ذاكرة النارنج\" إلى ذهنك؟

\n

شغلني مصير أمهاتنا وأحلامهن التي لم تتحقق، حتى أبسطها كالتعليم، بالإضافة إلى طموحاتهن وقصصهن البريئة التي لم تستطع أي منهن البوح بها، وكان شغفي بالكتابة دافعاً للبدء في سرد حكاياتهن.

\n

2- لماذا اخترت اسم منيرة لبطلة روايتك، وجعلت النارنج رمزاً لها؟

\n

يحمل اسم منيرة دلالة الضوء والدفء معاً، أما شجرة النارنج فلم تكن مجرد خلفية جمالية، بل رمز للذاكرة والبيت، حيث أدهشني كيف تصنع الأمهات والجدات منها مربى لذيذاً، كما تمثل الظل الذي نلجأ إليه مهما ابتعدنا.

\n

3- هل واجهت صعوبة في الربط بين ثلاثة أجيال من النساء في الرواية؟

\n

حاولت تقديم صورة الأجيال الثلاثة كجديلة واحدة من الزمن، كل خيط فيها يحمل لوناً وتجربة، ولا يكتمل المعنى إلا بتشابكها، ولكل جيل تحدياته الخاصة التي تنبع من زمنه وطريقة رؤيته للعالم.

\n

4- كيف تناولت التحديات التي واجهت بطلات الرواية؟

\n

القيود الاجتماعية والثقافية المختلفة حدّت من أحلام النساء، لكن رغم ظلم منيرة أصبحت سنداً للأجيال اللاحقة، تمنح القوة والحكمة والحرية، وكسرّت قيوداً لم تستطع تجاوزها، لتخفف العبء عن ابنتها وحفيدتها.

\n

5- ما قضايا المرأة التي حرصتِ على إبرازها في الرواية؟

\n

التعليم واختيار الشريك، وهما من التفاصيل البسيطة ظاهرياً لكنها جوهر الكرامة الإنسانية والحرية الفردية، لذلك سلطت الضوء على حرمان المرأة من حقوقها تحت مسميات مختلفة.

\n

6- كيف شكلت التجارب الشخصية في دمشق القديمة خلفية لروايتك؟

\n

أنا من دمشق القديمة، ولدت في حي القيمرية، وما تزال ذكريات أزقته وبيوته وعبقه تسكنني، لتكون روحاً تسكن النص وخلفية الرواية، حيث الانتماء والحنين والدفء الإنساني في كل مشهد كتبته.

\n

9- كيف تلقيت ردود فعل القرّاء تجاه الرواية؟

\n

تفاجأت بكم الأصوات المشجعة التي وصلتني من قراء وجدوا في الرواية جزءاً من ذاكرتهم الشخصية أو العائلية، وكان يسعدني أن ترى نساء كثيرات أنفسهن في منيرة، كما طلب بعض القراء جزءاً ثانياً للتعرف على حياة باقي الشخصيات، وكأن الحكاية تستمر في خيالهم.

\n

كما يسعدني اهتمام العديد من الأصدقاء والقرّاء الأجانب بفكرة الرواية، ويطالبون بترجمتها لتمكينهم من قراءتها، بعد معرفتهم بموضوعها الإنساني المتصل بالحرية والذاكرة والمرأة السورية.

\n

10- هل تنوين كتابة أعمال أخرى تتناول قضايا المرأة السورية؟

\n

بالتأكيد أفكر في أعمال قادمة تخص النساء لأنهن شغلي الشاغل، ولا أتعامل مع الكتابة كمشروع عن النساء، بل كمحاولة لفهم الوجود الإنساني من خلال تجاربهن، فالمرأة مرآة المجتمع وذاكرته الحيّة، وكل عمل جديد هو تجربة لاكتشاف صوت أصدق وأعمق.

\n

لمحة عن الرواية والكاتبة

\n

صدرت رواية \"ذاكرة النارنج\" عن دار الفكر للمرة الأولى عام 2023، وأُعيدت طباعتها هذا العام، وتقع في 347 صفحة من القطع المتوسط.

\n

أما الكاتبة فهي من مواليد حي القيمرية بدمشق، بدأت مسيرتها الأدبية بكتابة الأطفال، وعملت في مجال إنتاج الرسوم المتحركة، كما شاركت في تأسيس جمعية لرعاية الأطفال ذوي الاحتياجات الخاصة، ودرست الحقوق ثم تخصصت في الكتابة الإبداعية في الولايات المتحدة.

", "tags": ["رنا العش", "ذاكرة النارنج", "نساء دمشق", "روايات سورية", "حقوق المرأة", "دمشق القديمة"] }, "en": { "title": "\"Memory of the Orange Blossom\" Novel: Rana Al-Ash Writes About the Women of Damascus and Their Deferred Dreams", "content": "

Damascus - Capital News

\n

The novel \"Memory of the Orange Blossom\" by author Rana Al-Ash explores the lives of three generations of Syrian women in Old Damascus. The title is inspired by the orange blossom tree that adorned the homes of Damascenes, symbolizing both sweetness and bitterness, much like the fruit itself.

\n

The novel highlights the challenges faced by its heroines, such as the inability to change, social bitterness, restrictive traditions, the dream of education, and the hope for a different life. Despite difficulties, the women persist with hope and dreams.

\n

To delve deeper into the novel and the author's experience, Capital News conducted an interview with Rana Al-Ash:

\n

1- How did the idea of \"Memory of the Orange Blossom\" come to you?

\n

I was preoccupied with the fate of our mothers and their unrealized dreams, even the simplest like education, their ambitions and innocent stories they could not express. My passion for writing led me to start telling their stories.

\n

2- Why did you choose the name Munira for your protagonist and make the orange blossom a symbol?

\n

The name Munira carries light and warmth simultaneously. The orange blossom tree in the novel is not just an aesthetic background but a symbol of memory and home. I was amazed by how mothers and grandmothers make delicious jam from it. It also represents the shade we seek and return to no matter how far we go.

\n

3- Did you find it difficult to connect three generations of women in the novel?

\n

I tried to present the three generations as a single braid of time, each strand carrying a color and experience. The meaning is complete only when they intertwine. Each generation faces challenges unique to its era and worldview.

\n

4- How did you address the challenges faced by your heroines?

\n

Social and cultural constraints limited the dreams of the women. Despite the injustice Munira faced, she became a real support for the following generations, granting strength, wisdom, and freedom. She broke barriers she couldn’t overcome and eased the burden on her daughter and granddaughter.

\n

5- What women's issues did you emphasize in the novel?

\n

Education and choosing a partner are simple details outwardly but core to human dignity and individual freedom. Therefore, I highlighted the deprivation of women's rights under various pretexts.

\n

6- How did your personal experiences in Old Damascus shape the background of your novel?

\n

I am a daughter of Old Damascus, born in the Qaymariya neighborhood. Memories of its alleys, houses, and scent still inhabit me, becoming the soul and backdrop of the novel, full of belonging, nostalgia, and human warmth in every scene I wrote.

\n

9- How did you receive readers’ feedback on the novel?

\n

I was surprised by the many encouraging voices from readers who found parts of their personal or family memories in the novel. It pleased me that many women saw themselves in Munira. Some readers requested a second part to learn more about the other characters, as if the story continues in their imagination.

\n

I am also delighted by the interest of many friends and foreign readers who demand its translation to be able to read it after learning about its human themes connected to freedom, memory, and Syrian women.

\n

10- Do you plan to write other works addressing Syrian women's issues?

\n

Definitely, I am thinking about future works focused on women, as they are my main concern. I do not treat writing as a project about women but as an attempt to understand human existence through their experiences. Women are the mirror and living memory of society, and each new work is a journey to discover a truer, deeper voice.

\n

About the Novel and the Author

\n

\"Memory of the Orange Blossom\" was first published by Dar Al-Fikr in 2023 and reprinted this year. It spans 347 pages in medium format.

\n

The author was born in the Qaymariya neighborhood of Damascus. She began her literary career writing for children, worked in animation production, helped found an association for children with special needs, studied law, and specialized in creative writing in the United States.

", "tags": ["Rana Al-Ash", "Memory of the Orange Blossom", "Women of Damascus", "Syrian Novels", "Women's Rights", "Old Damascus"] }, "fr": { "title": "Roman Mémoire de l’Oranger… Rana Al-Ash écrit sur les femmes de Damas et leurs rêves différés", "content": "

Damas - Capital News

\n

Le roman \"Mémoire de l’Oranger\" de l’auteure Rana Al-Ash explore la vie de trois générations de femmes syriennes dans la vieille ville de Damas. Le titre s'inspire de l’oranger qui décorait les maisons damascènes, symbolisant à la fois la douceur et l’amertume, comme le fruit lui-même.

\n

Le roman met en lumière les défis rencontrés par ses héroïnes, tels que l’incapacité à changer, l’amertume sociale, les traditions restrictives, le rêve d’éducation et l’espoir d’une vie différente. Malgré les difficultés, ces femmes persistent avec espoir et rêves.

\n

Pour approfondir le roman et l’expérience de l’auteure, Capital News a mené une interview avec Rana Al-Ash :

\n

1- Comment l’idée du roman \"Mémoire de l’Oranger\" vous est-elle venue ?

\n

J’étais préoccupée par le destin de nos mères et leurs rêves non réalisés, même les plus simples comme l’éducation, leurs ambitions et histoires innocentes qu’elles ne pouvaient exprimer. Ma passion pour l’écriture m’a poussée à commencer à raconter leurs histoires.

\n

2- Pourquoi avoir choisi le nom Munira pour votre protagoniste et fait de l’oranger un symbole ?

\n

Le nom Munira porte la lumière et la chaleur à la fois. L’oranger dans le roman n’est pas qu’un simple décor esthétique, mais un symbole de mémoire et de foyer. J’ai été étonnée de voir comment les mères et grands-mères en font une délicieuse confiture. Il représente aussi l’ombre vers laquelle nous revenons, peu importe la distance.

\n

3- Avez-vous eu des difficultés à relier trois générations de femmes dans le roman ?

\n

J’ai essayé de présenter les trois générations comme une seule tresse du temps, chaque brin portant une couleur et une expérience. Le sens est complet seulement quand elles s’entrelacent. Chaque génération fait face à des défis propres à son époque et sa vision du monde.

\n

4- Comment avez-vous abordé les défis rencontrés par vos héroïnes ?

\n

Les contraintes sociales et culturelles limitaient les rêves des femmes. Malgré l’injustice subie par Munira, elle est devenue un véritable soutien pour les générations suivantes, leur offrant force, sagesse et liberté. Elle a brisé des barrières qu’elle ne pouvait franchir, allégeant ainsi le fardeau de sa fille et sa petite-fille.

\n

5- Quelles questions féminines avez-vous voulu mettre en avant dans le roman ?

\n

L’éducation et le choix du partenaire sont des détails simples en apparence mais essentiels à la dignité humaine et à la liberté individuelle. J’ai donc mis en lumière la privation des droits des femmes sous diverses appellations.

\n

6- Comment vos expériences personnelles dans la vieille ville de Damas ont-elles façonné le décor de votre roman ?

\n

Je suis née dans la vieille ville de Damas, dans le quartier de Qaymariya. Les souvenirs de ses ruelles, maisons et parfums m’habitent encore, devenant l’âme et le décor du roman, empreints d’appartenance, de nostalgie et de chaleur humaine dans chaque scène écrite.

\n

9- Quel accueil ont eu vos lecteurs pour le roman ?

\n

J’ai été surprise par les nombreuses voix encourageantes de lecteurs qui ont retrouvé dans le roman une part de leur mémoire personnelle ou familiale. J’étais heureuse que beaucoup de femmes se reconnaissent en Munira. Certains lecteurs ont demandé une suite pour découvrir la vie des autres personnages, comme si l’histoire continuait dans leur imagination.

\n

Je suis aussi heureuse de l’intérêt de nombreux amis et lecteurs étrangers qui réclament sa traduction pour pouvoir le lire, après avoir découvert ses thèmes humains liés à la liberté, la mémoire et la femme syrienne.

\n

10- Envisagez-vous d’écrire d’autres œuvres sur les questions des femmes syriennes ?

\n

Certainement, je pense à des œuvres futures centrées sur les femmes, car elles sont ma principale préoccupation. Je ne considère pas l’écriture comme un projet sur les femmes, mais comme une tentative de comprendre l’existence humaine à travers leurs expériences. La femme est le miroir et la mémoire vivante de la société, et chaque nouveau travail est une quête pour découvrir une voix plus authentique et profonde.

\n

À propos du roman et de l’auteure

\n

\"Mémoire de l’Oranger\" a été publié pour la première fois par Dar Al-Fikr en 2023 et réédité cette année. Il compte 347 pages au format moyen.

\n

L’auteure est née dans le quartier de Qaymariya à Damas. Elle a commencé sa carrière littéraire en écrivant pour les enfants, a travaillé dans la production d’animation, participé à la création d’une association pour enfants à besoins spécifiques, étudié le droit puis s’est spécialisée en écriture créative aux États-Unis.

", "tags": ["Rana Al-Ash", "Mémoire de l’Oranger", "Femmes de Damas", "Romans syriens", "Droits des femmes", "Vieille ville de Damas"] }, "tr": { "title": "Narenciye Hafızası Romanı… Rana Al-Aş, Şam’ın Kadınları ve Ertelenmiş Hayallerini Yazıyor", "content": "

Şam - Capital News

\n

Yazar Rana Al-Aş’ın \"Narenciye Hafızası\" romanı, Eski Şam’da yaşayan üç kuşak Suriyeli kadının hayatını anlatıyor. Romanın başlığı, Şam evlerini süsleyen narenciye ağacından esinlenmiştir ve bu ağaç, meyvesi gibi hem tatlılık hem de acılık anlamını taşımaktadır.

\n

Roman, kahramanlarının karşılaştığı değişim yetersizliği, sosyal acılık, kadınları kısıtlayan gelenekler, eğitim hayali ve farklı bir yaşam umudu gibi zorlukları ele alıyor. Zorluklara rağmen kadınların umut ve hayallerine sıkı sıkıya bağlı oldukları görülüyor.

\n

Roman ve yazarı hakkında daha fazla bilgi almak için Capital News, Rana Al-Aş ile bir röportaj gerçekleştirdi:

\n

1- \"Narenciye Hafızası\" romanı fikri nasıl aklınıza geldi?

\n

Annelerimizin kaderi ve gerçekleşmemiş hayalleri, en basiti eğitim olmak üzere, beni çok meşgul etti. Onların masum hikayeleri ve hayalleri vardı ama bunları dile getiremediler. Yazma tutkum ve hayalim, onların hikayelerini anlatmakla başladı.

\n

2- Romanınızın kahramanı için neden Munira ismini seçtiniz ve narenciye ağacını onun sembolü yaptınız?

\n

Munira ismi hem ışık hem de sıcaklık anlamı taşır. Romandaki narenciye ağacı sadece estetik bir arka plan değil, aynı zamanda hafıza ve evin sembolüdür. Annelerin ve büyükannelerin narenciyeden lezzetli reçel yapmaları beni etkiledi. Ayrıca bu ağaç, ne kadar uzaklaşsak da sığındığımız gölgeyi temsil eder.

\n

3- Romandaki üç kuşak kadını bağlamakta zorlandınız mı?

\n

Üç kuşağı zamanın tek bir örgüsü olarak sunmaya çalıştım, her iplik farklı renk ve deneyim taşır. Anlam ancak birbirine dolandığında tamamlanır. Her kuşağın kendi zamanından ve dünyaya bakışından kaynaklanan özel zorlukları vardır.

\n

4- Kahramanlarınızın karşılaştığı zorlukları nasıl ele aldınız?

\n

Sosyal ve kültürel kısıtlamalar kadınların hayallerini engelledi. Munira’nın maruz kaldığı haksızlığa rağmen, sonraki kuşaklar için gerçek bir destek oldu; güç, bilgelik ve özgürlük verdi. Aşamadığı engelleri yıktı ve kızı ile torununa yük olmaması için çaba gösterdi.

\n

5- Romanda hangi kadın meselelerini vurgulamaya özen gösterdiniz?

\n

Eğitim ve eş seçimi, dışarıdan basit görünen ama insan onuru ve bireysel özgürlüğün özü olan detaylardır. Bu yüzden kadınların çeşitli bahanelerle haklarından mahrum bırakılmasına dikkat çektim.

\n

6- Eski Şam’daki kişisel deneyimleriniz romanınızın arka planını nasıl şekillendirdi?

\n

Ben Eski Şam’ın kızıyım, Qaymariya mahallesinde doğdum. Sokaklarının, evlerinin ve kokusunun anıları hâlâ içimde yaşıyor, metnin ruhu ve romanın arka planı oldu; aidiyet, özlem ve insan sıcaklığı her sahnede hissediliyor.

\n

9- Okuyuculardan roman hakkında nasıl tepkiler aldınız?

\n

Kişisel veya aile hafızalarının bir parçasını romanda bulan okuyuculardan gelen cesaretlendirici seslerin çokluğu beni şaşırttı. Birçok kadın kendini Munira’da gördü, bazı okuyucular diğer karakterlerin hayatını öğrenmek için ikinci bir bölüm istedi, hikaye hayal dünyalarında devam ediyor gibiydi.

\n

Ayrıca birçok arkadaş ve yabancı okuyucunun romanın insanî temaları, özgürlük, hafıza ve Suriyeli kadınlarla bağlantılı konular nedeniyle çevirisini talep etmesi beni mutlu ediyor.

\n

10- Suriyeli kadınların meselelerini ele alan başka eserler yazmayı düşünüyor musunuz?

\n

Kesinlikle, kadınlara odaklanan yeni eserler düşünüyorum çünkü onlar benim önceliğim. Yazmayı kadınlar üzerine bir proje olarak değil, insan varoluşunu onların deneyimleriyle anlamaya çalışma olarak görüyorum. Kadın toplumun aynası ve yaşayan hafızasıdır, her yeni eser daha gerçek ve derin bir ses keşfetme yolculuğudur.

\n

Roman ve Yazar Hakkında

\n

\"Narenciye Hafızası\" romanı ilk kez 2023 yılında Dar Al-Fikr yayınevi tarafından yayımlandı ve bu yıl tekrar basıldı. Orta boy 347 sayfadır.

\n

Yazar, Şam’ın Qaymariya mahallesinde doğdu. Edebiyat kariyerine çocuk kitapları yazarak başladı, animasyon üretiminde çalıştı, özel ihtiyaçları olan çocuklara yönelik bir dernek kurulumuna katıldı, hukuk okudu ve Amerika Birleşik Devletleri’nde yaratıcı yazarlık eğitimi aldı.

", "tags": ["Rana Al-Aş", "Narenciye Hafızası", "Şam Kadınları", "Suriye Romanları", "Kadın Hakları", "Eski Şam"] }, "ku": { "title": "Romanê Bîra Narencî… Rana Al-Aş li ser Jinên Şam û Xewnên Wan yên Derengî Nivîsand", "content": "

Şam - Capital News

\n

Romanê \"Bîra Narencî\" ya nivîskarê Rana Al-Aş jiyana sê serdema jinên Sûriyê li Şamê Kevn dîtine. Sernav ji darê narencîyê hatî wergirtin ku malên şemalîyan dizêrin, ku di wê de hem şîrînî hem jî tîrî ye, wekî fêkîyê narencî.

\n

Roman pirsgirêkan ku qehremanên wê derbas dibin nîşan dide, wekî nekarîbûna guhertinê, tîrîya civakî, kevneşopên ku jinan tê de sinor dikin, xewnê perwerde û hêvîya jiyana cuda. Heger jî dijwarî hebû, jinan bi hêvî û xewnên xwe berdest in.

\n

Ji bo fêmkirina zêdetir a roman û tecrûbeya nivîskarê wê, Capital News gotûbêjek bi Rana Al-Aş kir:

\n

1- Çawa fikra romanê \"Bîra Narencî\" di ser te hat?

\n

Ez bîranîna dayikan me û xewnên wan yên nehatine cîh kirin, herî kêm wek perwerdeya wan, û hewldanên wan û çîrokên xweşik ku nikaribûn bêjin, min girîng kir. Hêvî û xewnên min ya nivîsandinê dest pê kir ku li ser wan û ji wan bêjim.

\n

2- Çima navê Munîra ji bo qehremanê romanê xwe hilbijartî û darê narencî wekî sembolê wê kir?

\n

Navê Munîra ronahî û germî di heman demê de digire. Darê narencî di romanê de tenê paşnavê estetîk nîne, lê sembola bîr û mal e. Min şaş bû ku dayik û kal û nen ji wê re marmeladek xweşik çêdikirin. Hêdî jî ew sembola sêvê ye ku em li vir û li wir têne vegerandin.

\n

3- Di navbera sê serdema jinan de girêdan çawa bû?

\n

Ez hewl da ku wêneyê sê serdeman wekî tîrêka yekem a demê pêşkêş bikim, her xêzek reng û tecrûbeyek heye. Ma'nayê wê tenê dema ku wan bi hev ve girêdayin temam dibe. Her serdem pirsgirêkên xwe yên taybetî heye ku ji dem û dîtina wan ya cîhanê têne çêkirin.

\n

4- Pirsgirêkên qehremanên romanê çawa şikestin?

\n

Sînorên civakî û çandî xewnên jinan sinor kirin. Heger jî Munîra bi dad nehat, ew bû piştgirê rastîn ji bo serdemên paşîn; hêz, hîkmet û azadî da. Ew sînorên ku nikaribû bişewitîne şikest û hewl da ku kîla jiyana xwe yên ji zarok û keçê xwe berdide.

\n

5- Kîjan pirsgirêka jinan tu di romanê de xwestî nîşan bidî?

\n

Perwerde û hilbijartina hevser, hinek tiştên hêsan li derveyî lê bingehî ye ji bo rûmet û azadiya kesane. Ji ber vê yekê min ronahî li ser astengkirina mafên jinan di bin navên cuda kir.

\n

6- Tecrûbeyên kesane yên te li Şamê Kevn çawa paşnavê romanê te şêwaz kirin?

\n

Ez keça Şamê Kevn im, li navçeya Qaymariya dinyayê hatim. Bîranîna şewq û mal û rewşên wê herî zêde li min dijîn, di nav nivîsan de ruh û paşnavê romanê bûn, ku tê de têkiliyê, xwîn û germiya mirovî hene di her scene de ku min nivîsand.

\n

9- Bersiva xwendekaran li ser roman çawa bû?

\n

Ez bi dengên teşwîqkar û alîkar ên ji xwendekaran hatine şaş bûm, ku di romanê de beşek ji bîra xwe ya kesane an malbatî dîtin. Gelek jin xwe li Munîra dîtin, hin xwendekar jî daxwaz kirin ku beşeke duyem ji roman nivîsim da ku zêdetir li ser jiyana kesên din bizanin, wekî ku çîrok di xeyalê wan de berdewam dike.

\n

Her weha min kêfxweş dike ku gelek heval û xwendekarên biyanî baldarîya mezin li ser mînakê romanê, ku girêdayî azadî, bîr û jinên Sûriyê ye, nîşan dide û daxwaza wergerê dikin da ku bikaribin bixwînin.

\n

10- Ma hûn dixwazin xebatên din li ser pirsgirêka jinên Sûriyê nivîsin?

\n

Bêguman ez li ser xebatên din ku di navbera jinan de ne fikir dikim, çimkî ew şewqê min in. Ez nivîsandin ne wekî projeyek li ser jinan têgihiştinê, lê wekî hewlêk ji bo têgihiştina jiyana mirovî bi rêya tecrûbeyên wan. Jin wêneya civak û bîra zindeyê ye, û her xebateke nû ceribandinek e ji bo dîtina dengê rast û dirêj.

\n

Derbarê roman û nivîskar

\n

Romanê \"Bîra Narencî\" ji hêla Dar Al-Fikr ve di sala 2023-an de weşan bû û vê salê jî dubare çap kirin. Ew 347 rûpelên formata navîn heye.

\n

Nivîskar ji navçeya Qaymariya li Şamê hatiye dinyayê. Destpêka edebîya xwe bi nivîsina çandên zarokan kir, di çêkirina animasyonê de xebat kir, di damezrandina civata parastina zarokên xwedî pêwîstiyên taybet de beşdar bû, qanûn xwend û piştî wê di Dewletên Yekbûyî de di nivîsina afirandî de xwende.

", "tags": ["Rana Al-Aş", "Bîra Narencî", "Jinên Şam", "Romanên Sûriyê", "Mafên Jin", "Şamê Kevn"] }, "ru": { "title": "Роман «Память апельсинового цветка»: Рана Аль-Аш пишет о женщинах Дамаска и их отложенных мечтах", "content": "

Дамаск - Capital News

\n

Роман \"Память апельсинового цветка\" авторства Раны Аль-Аш исследует жизнь трех поколений сирийских женщин в Старом Дамаске. Название вдохновлено апельсиновым деревом, которое украшало дома дамасчан, символизируя одновременно сладость и горечь, как и сам плод.

\n

Роман освещает проблемы, с которыми столкнулись героини, такие как невозможность изменить ситуацию, социальная горечь, ограничивающие традиции, мечта об образовании и надежда на другую жизнь. Несмотря на трудности, женщины сохраняют упорство, надежду и мечты.

\n

Чтобы подробнее узнать о романе и опыте автора, Capital News провели интервью с Раной Аль-Аш:

\n

1- Как вам пришла идея романа \"Память апельсинового цветка\"?

\n

Меня занимала судьба наших матерей и их нереализованные мечты, даже самые простые, как образование, их амбиции и невинные истории, которые они не могли рассказать. Мое увлечение писательством побудило меня начать рассказывать их истории.

\n

2- Почему вы выбрали имя Мунира для главной героини и сделали апельсиновый цветок ее символом?

\n

Имя Мунира несет свет и тепло одновременно. Апельсиновое дерево в романе — не просто эстетический фон, а символ памяти и дома. Меня удивило, как матери и бабушки делают из него вкусное варенье. Также оно символизирует тень, к которой мы возвращаемся, куда бы ни ушли.

\n

3- Было ли сложно связать три поколения женщин в романе?

\n

Я пыталась представить три поколения как одну косу времени, каждая нить которой несет свой цвет и опыт. Смысл становится полным только при переплетении. Каждое поколение сталкивается с вызовами, характерными для своей эпохи и взгляда на мир.

\n

4- Как вы раскрыли проблемы, с которыми сталкивались героини?

\n

Социальные и культурные ограничения сдерживали мечты женщин. Несмотря на несправедливость, с которой столкнулась Мунира, она стала настоящей опорой для следующих поколений, даря им силу, мудрость и свободу. Она сломала барьеры, которые сама не могла преодолеть, и облегчила бремя для своей дочери и внучки.

\n

5- Какие женские темы вы выделили в романе?

\n

Образование и выбор партнера — простые на первый взгляд детали, но основа человеческого достоинства и индивидуальной свободы. Поэтому я осветила лишение женщин их прав под разными предлогами.

\n

6- Как ваш личный опыт в Старом Дамаске повлиял на фон романа?

\n

Я дочь Старого Дамаска, родилась в районе Каймария. Воспоминания о его улочках, домах и запахах до сих пор живут во мне, становясь душой и фоном романа, наполненного принадлежностью, ностальгией и человеческим теплом в каждой сцене.

\n

9- Как вы восприняли отзывы читателей о романе?

\n

Меня удивило множество ободряющих голосов читателей, которые нашли в романе часть своей личной или семейной памяти. Мне было приятно, что многие женщины увидели себя в Мунире. Некоторые читатели попросили написать вторую часть, чтобы узнать больше о жизни других персонажей, как будто история продолжается в их воображении.

\n

Меня также радует интерес многих друзей и иностранных читателей, которые требуют перевода романа, чтобы иметь возможность его прочитать после знакомства с его гуманитарной темой, связанной со свободой, памятью и сирийскими женщинами.

\n

10- Планируете ли вы писать другие произведения, посвященные проблемам сирийских женщин?

\n

Безусловно, я думаю о будущих работах, посвященных женщинам, так как они — моя главная тема. Я не рассматриваю писательство как проект о женщинах, а как попытку понять человеческое бытие через их опыт. Женщина — зеркало общества и его живая память, и каждое новое произведение — это путешествие к более искреннему и глубокому голосу.

\n

О романе и авторе

\n

Роман \"Память апельсинового цветка\" впервые был опубликован издательством Dar Al-Fikr в 2023 году и переиздан в этом году. Он состоит из 347 страниц среднего формата.

\n

Автор родилась в районе Каймария в Дамаске. Начала литературную карьеру с детской литературы, работала в производстве анимации, участвовала в создании ассоциации по уходу за детьми с особыми потребностями, изучала право и специализировалась на творческом письме в США.

", "tags": ["Рана Аль-Аш", "Память апельсинового цветка", "Женщины Дамаска", "Сирийские романы", "Права женщин", "Старый Дамаск"] }, "fa": { "title": "رمان حافظه نارنج… رنا العش درباره زنان دمشق و رویاهای به تأخیر افتاده‌شان می‌نویسد", "content": "

دمشق - پایتخت نیوز

\n

رمان \"حافظه نارنج\" اثر نویسنده رنا العش، زندگی سه نسل از زنان سوری در دمشق قدیم را بررسی می‌کند. عنوان رمان از درخت نارنج الهام گرفته شده است که خانه‌های مردم دمشق را زینت می‌داد و نمادی از شیرینی و تلخی همزمان مانند میوه نارنج است.

\n

رمان چالش‌هایی را که قهرمانان آن با آن روبرو هستند، از جمله ناتوانی در تغییر، تلخی اجتماعی، سنت‌های محدودکننده زنان، آرزوی تحصیل و امید به زندگی متفاوت، برجسته می‌کند. با وجود مشکلات، زنان با امید و رویاهای خود پافشاری می‌کنند.

\n

برای بررسی بیشتر رمان و تجربه نویسنده، پایتخت نیوز گفت‌وگویی با رنا العش انجام داد:

\n

1- ایده رمان \"حافظه نارنج\" چگونه به ذهن شما رسید؟

\n

سرنوشت مادرانمان و رویاهای تحقق نیافته‌شان، حتی ساده‌ترین آنها مانند تحصیل، مرا به خود مشغول کرد. آرزوها و داستان‌های معصومانه آنها که قادر به بیان آن نبودند، باعث شد شور و شوق نوشتن من آغازگر روایت داستان‌هایشان باشد.

\n

2- چرا نام منیره را برای قهرمان رمان انتخاب کردید و نارنج را نماد او قرار دادید؟

\n

نام منیره همزمان حامل نور و گرما است. درخت نارنج در رمان تنها پس‌زمینه زیبایی‌شناسی نیست، بلکه نماد حافظه و خانه است. من شگفت‌زده شدم که چگونه مادران و مادربزرگ‌ها مربای خوشمزه‌ای از آن درست می‌کنند. همچنین نماد سایه‌ای است که هرچقدر دور شویم به آن پناه می‌بریم و بازمی‌گردیم.

\n

3- آیا در ارتباط دادن سه نسل از زنان در رمان دشواری داشتید؟

\n

سعی کردم تصویر سه نسل را به‌عنوان یک بافت زمان ارائه دهم، هر رشته رنگ و تجربه‌ای دارد و معنی کامل تنها زمانی حاصل می‌شود که به هم تنیده شوند. هر نسل چالش‌های خاص خود را دارد که از زمان و دیدگاهش به جهان ناشی می‌شود.

\n

4- چالش‌هایی که قهرمانان رمان با آن مواجه شدند را چگونه پرداختید؟

\n

محدودیت‌های اجتماعی و فرهنگی در اشکال مختلف، رویاهای زنان را محدود کرد. با وجود ظلمی که منیره دید، او تبدیل به حمایت واقعی برای نسل‌های بعدی شد؛ قدرت، حکمت و آزادی بخشید و موانعی را شکست که خود نتوانسته بود پشت سر بگذارد و تلاش کرد بار زندگی را از دوش دختر و نوه‌اش بردارد.

\n

5- چه مسائل زنان را در رمان برجسته کردید؟

\n

تحصیل و انتخاب شریک زندگی، جزئیاتی ساده به نظر می‌رسند اما جوهر کرامت انسانی و آزادی فردی هستند. بنابراین به محرومیت زنان از حقوقشان تحت عناوین مختلف پرداختیم.

\n

6- تجربیات شخصی شما در دمشق قدیم چگونه پس‌زمینه رمان را شکل داد؟

\n

من دختر دمشق قدیم هستم، در محله قیمره متولد شدم. خاطرات کوچه‌ها، خانه‌ها و عطر آن هنوز در من زنده است و روح و پس‌زمینه رمان را تشکیل می‌دهد، جایی که تعلق، دلتنگی و گرمای انسانی در هر صحنه‌ای که نوشتم وجود دارد.

\n

9- بازخورد خوانندگان نسبت به رمان چگونه بود؟

\n

از تعداد زیاد صداهای تشویق و انگیزشی که از خوانندگانی دریافت کردم که بخشی از حافظه شخصی یا خانوادگی خود را در رمان یافتند، شگفت‌زده شدم. خوشحال بودم که زنان زیادی خود را در منیره دیدند و برخی خوانندگان درخواست نوشتن بخش دوم رمان را داشتند تا زندگی سایر شخصیت‌ها را بیشتر بشناسند، گویی داستان در تخیل آنها ادامه دارد.

\n

همچنین خوشحالم که بسیاری از دوستان و خوانندگان خارجی علاقه زیادی به موضوع رمان دارند و خواستار ترجمه آن برای امکان خواندن هستند، پس از آشنایی با موضوع انسانی آن که به آزادی، حافظه و زنان سوری مرتبط است.

\n

10- آیا قصد دارید آثار دیگری درباره مسائل زنان سوری بنویسید؟

\n

قطعاً به آثار آینده‌ای که به زنان اختصاص دارد فکر می‌کنم، زیرا آنها دغدغه اصلی من هستند. نوشتن را پروژه‌ای درباره زنان نمی‌بینم، بلکه تلاشی برای درک وجود انسانی از طریق تجربیات آنها می‌دانم. زن آینه جامعه و حافظه زنده آن است و هر اثر جدید تجربه‌ای برای کشف صدایی صادق‌تر و عمیق‌تر است.

\n

درباره رمان و نویسنده

\n

رمان \"حافظه نارنج\" برای اولین بار در سال 2023 توسط انتشارات دار الفكر منتشر شد و امسال دوباره چاپ شد. این رمان در 347 صفحه با قطع متوسط قرار دارد.

\n

نویسنده متولد محله قیمره دمشق است. فعالیت ادبی خود را با نوشتن برای کودکان آغاز کرد، در زمینه تولید انیمیشن کار کرد، در تأسیس انجمنی برای مراقبت از کودکان دارای نیازهای ویژه مشارکت داشت، حقوق خواند و سپس در ایالات متحده در رشته نویسندگی خلاق تخصص یافت.

", "tags": ["رنا العش", "حافظه نارنج", "زنان دمشق", "رمان‌های سوری", "حقوق زنان", "دمشق قدیم"] } }